Sluiten

Zoeken in de website

Buitenspel

Buitenspel

Gastblog van Renske Valk, hoofdredacteur Van Twaalf tot Achttien

Hoe zou het werken in het hoofd van de staatssecretaris?

Op zaterdag organiseerde de Balie in Amsterdam een evenement dat de serie ‘De Balie Leert’ voor dit seizoen afsloot. Het gezelschap was niet heel groot, maar veel selectiespelers uit het Nederlandse onderwijsveld hadden zich present gemeld. Er werd aan de 10 ronde tafels flink gediscussieerd en zo kun je met 70 man toch een goed gesprek voeren. De staatssecretaris gaf in de loop van de dag ook acte de présence en er ontstond een levendig uitwisselen van zorg en hoop. Moderator Felix Rottenberg verdeelde het spel: voorzetje, een-tweetje, hoekschop … en Sander moest keepen.

Het was zo’n middag waarop je er weer van overtuigd raakt dat het onderwijs veel meer vertrouwen verdient dan het op dit moment krijgt. Vertrouwen en ook tijd. Over dat laatste was iedereen het roerend eens. De leraar heeft meer tijd nodig om zijn leerlingen daadwerkelijk te ontmoeten, de schoolleider heeft meer tijd nodig om met zijn leraren in gesprek te gaan, om in de klas te zijn, om met de poten op tafel over onderwijs te praten. Maar nu moet dat in de verlenging, op een zaterdag in de Balie. Het moet de staatssecretaris ook zijn opgevallen: met deze mensen in de spits komt het Nederlandse onderwijs er wel.

Balbezit

Die woensdag zag ik de staatssecretaris weer terug, tijdens een algemeen overleg in de Tweede Kamer over het wel en wee van de Rekentoets voor het voortgezet onderwijs. Op de publieke tribune volgde een handjevol belangstellenden het verloop. Links van het midden zat de minister, weggedoken onder haar kapsel geconcentreerd haar documenten te lezen. Het spel werd op rechts gemaakt door de oppositie. Iedereen goochelde op zijn eigen manier met het zinnetje ‘wij willen gewoon goed rekenonderwijs’ en speelde verder op balbezit. Eigenlijk was het alleen de SGP bij monde van Bisschop die het spel terugbracht bij de basis; de referentieniveaus waren ooit bedoeld als touwladder en waarom Meijerink negeren, die zelf ook pleit voor meer terughoudendheid? De personal assistant van de staatssecretaris knipoogde naar mijn buurman op de publieke tribune en dook vervolgens in zijn eigen mobiele telefoon. Ik zag bij mijn buurman het schermpje oplichten. Ik wendde netjes mijn blik af en betreurde het feit dat ik geen echte journalist ben. De staatssecretaris keek onophoudelijk naar een onzichtbaar punt ergens in de verte en friemelde langdurig met zijn pen. Hij zag er niet uit alsof hij zich die middag nog zou laten verrassen door een counter.

Tijd

Tijd. Dat is waar men om vroeg. Tijd voor een zorgvuldige spelopbouw. Tijd en ook  vertrouwen. Vertrouwen dat scholen ook ‘goed rekenonderwijs willen’ en dat dat misschien ook zonder een tijdrovende landelijke rekentoets zal lukken? Behalve Beertema die voortdurend valse paardensprongen nam, was men het daar roerend over eens. Ik bleef maar kijken naar het hoofd van Sander Dekker die rondkeek zonder echt te kijken. Zou hij nu ook terugdenken aan die zaterdag in de Balie? Aan het pleidooi van de bekende schoolleider, aan het frisse optreden van die jonge leraar? Aan dat hele keurkorps van onderwijshelden? Of waren we in ons enthousiasme ongemerkt achter de linie van de verdedigers geraakt en stonden we toch buitenspel? Hoe zou dat nu werken in het hoofd van de staatssecretaris?

Renske Valk is taalkundige en hoofdredacteur van het onderwijsvakblad Van Twaalf tot Achttien.

Plaats een reactie

Over de auteur

Renske Valk.jpg

Renske Valk (gastblogger)

redactie@van12tot18.nl

Gratis inspiratie, kennis en updates

Ontvang elke maand de nieuwste blogs met tips en waardevolle kennis, nieuwtjes, artikelen, ebooks en inzichten automatisch in uw mailbox.

Meld mij aan