Zoeken in de website

Open/sluit dit paneel

CPS Blogs

 Lees ook onze andere  blogs

Hoe logisch is het dat hulpverleners in uw school hun eigen koers varen?

Hoe logisch is het dat hulpverleners in uw school hun eigen koers varen?

14 december 2016 - door Bert Wienen - 4 reacties

Chris is een onderwijsman in hart en nieren. Ik ken hem al jarenlang als een bevlogen schoolleider die altijd samen met zijn team zoekt naar mogelijkheden om elke leerling vérder te helpen. Waar externe hulp nodig is, wordt die zonder aarzeling ingeschakeld. De laatste keer dat ik Chris sprak, schrok ik. Chris was geprikkeld – geprikkeld door alle hulpverleners die zijn school voortdurend in- en uitvliegen. “Zij weten precies wat ze hier kunnen halen. Maar wat brengen ze ons nou eigenlijk?”

De school als vindplaats

Door de komst van het passend onderwijs voelen scholen nog meer druk om te kijken wat elk kind nodig heeft om zich optimaal te ontwikkelen. Bij cognitieve, gedragsmatige of gezinsproblemen kunnen allerlei instanties en experts het kind verder helpen. Bijvoorbeeld schoolartsen, maatschappelijk werkers, de jeugdhulp, jeugd GGZ en specialisten op het gebied van hoogbegaafdheid of dyslexie. De school zou veel profijt kunnen hebben van de kennis die al deze hulpverleners te bieden hebben. Helaas blijkt in de praktijk dat zij de school vooral beschouwen als een ‘vindplaats’ om hun werk te doen. Tot echte integrale ondersteuning van het kind in onderwijs komt het niet.

Het vraagt allemaal tijd van uw leraren

Leraren weten veel van hun leerlingen. Om inzicht te krijgen in de problemen die spelen, wordt hen dan ook vaak gevraagd om vragenlijsten in te vullen. Er vinden observaties plaats in de klas en behandelingen worden dikwijls onder schooltijd gepland. Dat kost uw team veel energie, tijd en geregel en er gaat veel kostbare schooltijd voor het kind verloren. Als schoolleider zoekt u juist naar manieren om uw team te ontlasten en manieren om kinderen in het onderwijs optimaal te ondersteunen.

Opmerkelijk eigenlijk, zo’n eigen visie

Hulpverleners nemen uiteraard een eigen visie op hun vak met zich mee de school in, en ze organiseren hun werk zoals het hen handig uitkomt of zoals de bedrijfsvoering van hun eigen organisatie hen daartoe dwingt. Dat is toch opmerkelijk. Zij werken op uw school, in uw klassen en met uw leerlingen. U heeft heel goed nagedacht over uw schoolvisie, die duidelijk maakt waar uw school voor staat. De visie heeft een centrale plek in uw contacten met ouders en in het aannemen van nieuw personeel. Dan is het toch niet meer dan logisch dat deze hulpverleners zich conformeren aan uw schoolvisie en daaraan bijdragen, hun expertise inzetten voor het kind in onderwijs en bij de uitvoering van hun werk rekening houden met uw bedoelingen en verwachtingen?

De school als brengplaats

Leraren, ouders en leerlingen kunnen veel profijt hebben van de kennis van externe hulpverleners. In de ideale wereld werken hulpverleners en school optimaal met elkaar samen en versterken zij elkaars expertise, werken ze gezamenlijk aan doelstellingen. Wordt gezamenlijke expertise ingezet om de schoolcontext zó neer te zetten dat alle kinderen daarbinnen tot ontwikkeling kunnen komen. In de ideale wereld zorgen we er samen voor dat al die leerlingen die net wat meer nodig hebben zo goed mogelijk worden geholpen of wordt ruimte geboden om het tempo voor dat kind aan te passen.

"Hoe zorgt u dat de school geen vindplaats is maar een brengplaats wordt van expertise?"

De vraag is uiteraard hoe u dat bereikt. Hoe zorgt u dat de school geen vindplaats is maar een brengplaats wordt van expertise? Hoe draagt u eraan bij dat er een beroep kan worden gedaan op expertise van hulpverleners, zonder dat er direct sprake hoeft te zijn van een behandeltraject of een diagnose? Hoe zorgt u dat leerlingen, leraren en school profiteren van de externe expertise en dat leraren en hulpverleners hun krachten bundelen en samen gaan werken aan de doelstellingen van het kind in onderwijs?

De weg naar echt samenwerken zal u gezamenlijk met hulpverleners moeten verkennen en begaanbaar maken. Dat begint met een goed gesprek. Een aantal vragen zijn dan goed om uzelf al eens te stellen:

  • Heb ik de hulpverleners expliciet verteld over onze schoolvisie?
  • Weten zij voor welke pedagogische waarden wij staan?
  • Hoe willen wij graag blijven samenwerken met ouders op momenten dat er extra zorg wordt ingeschakeld?
  • Welke verwachtingen hebben wij, bijvoorbeeld als het gaat om behandelingen al dan niet onder schooltijd, en de manier waarop de ib’er, mentor of zorgcoördinator betrokken moeten zijn?

Daag hulpverleners uit

Daag hulpverleners uit om met u te sparren over het onderwijs. Maar bovenal: begin klein. Regel een gesprek en zorg voor goede koffie. Niet zozeer om afspraken te maken over (verwijs)structuren of onderwijs-zorgarrangementen, maar vooral om inhoudelijk met elkaar te praten over ambitie en intenties en raakvlakken opzoeken. Het liefst ook los van trajecten, gewoon met aanbieders die vaak op uw school komen. Met als einddoel voor ogen dat er met de inzet van externe hulpverleners kostbare expertise, die tot voorheen alleen beschikbaar was via ingewikkelde procedures, beschikbaar komt voor de leraren die dagelijks voor de klas staan. Om op die manier ook heldere grenzen aan te geven voor de belastbaarheid van uw leraren. 

Bert Wienen is adviseur en procesbegeleider in de samenwerking tussen school en jeugdhulp.

Deel dit bericht

Reacties

  1. Tura GerardsTura Gerards Schreef op 16 december 2016 10:01:16

    Interessante kwestie. Dit doet me denken aan het verhaal van Lao Tzu, die door de koning werd aangesteld als rechter. Lao Tzu waarschuwde dat hij geen compromissen kon maken... maar de koning liet zich niet van de wijs brengen. Echter, na de eerste rechtszaak begreep de koning dat Lao Tzu op die plek een opstand onder de rijken zou veroorzaken en ontsloeg hij hem weer.

    Die eerste rechtszaak ging over een dief die gestolen had bij een rijke zakenman. Lao Tzu veroordeelde de dief tot 100 dagen gevangenisstraf en de rijke man eveneens... omdat de rijke man door zijn overvloedige rijkdom aanleiding had gegeven om van een arme man een dief te maken.

    Je wilt een probleem oplossen dat je zelf niet kunt oplossen en je haalt een experts in huis die zich moeten aanpassen aan jouw regels en gebruiken? Dat mag, maar is het reƫel? En hoe wil je van te voren beoordelen of het goed is wat de hulpverlener doet?

  2. Bert WienenBert Wienen Schreef op 16 december 2016 10:38:19

    Dank voor uw reactie. Wat was het gevolg van het ontslag van Lao Tzu?

    Waar het mij om gaat is dat je wellicht niet 'het probleem' kunt oplossen. Maar dat je wel dichterbij die oplossing komt als je als directeur initiatief neemt om, los van individuele trajecten die op scholen lopen, het gesprek te openen, Dat kun je doen als je er zelf een idee over hebt wat je binnen je school wilt en wat past binnen de bedoelingen van je school. In dat gesprek ligt misschien een begin van een oplossing om de werelden van onderwijs en zorg dichterbij elkaar te brengen.

  3. Ronald BouwmanRonald Bouwman Schreef op 6 januari 2017 14:49:39

    Zeer interessant. Kun je mij vrijblijvend meer informatie sturen?

  4. Bert WienenBert Wienen Schreef op 6 januari 2017 15:31:32

    Dag,

    Zeker, zou je mij dan even een mailtje willen zenden? Dan neem ik even contact op.

Plaats een reactie

Italic en bold

*Dit is italic*, en _dit ook_.
**Dit is bold**, en __dit ook__.

Links

Dit is een link naar [Procurios](http://www.procurios.nl).

Lijsten

Een lijst met bullets kan worden gemaakt met:
- Min-tekens,
+ Plus-tekens,
* Of een asterisk.

Een genummerde lijst kan worden gemaakt met:
1. Lijst-item nummer 1.
2. Lijst-item nummer 2.

Quote

Onderstaande tekst vormt een quote:
> Dit is de eerste regel.
> Dit is de tweede regel.

Code

Er kan een blok met code worden geplaatst. Door voor de tekst vier spaties te plaatsen, ontstaat een code-block.

(c) 2017 CPS Onderwijsontwikkeling en advies