Biesta: “Het gaat om de lastige vraag welke talenten goed leven en goed samenleven mogelijk maken.” In ons werk op de scholen worden wij steeds vaker gevraagd om het goede gesprek te helpen voeren. Soms door het samen voor te bereiden, soms door als procesbewaker het gesprek in goede banen te leiden, waarbij de moeilijke passages niet worden geschuwd. Dit soort gesprekken noemen wij schurende gesprekken. Gesprekken waarbij je het oneens met elkaar mag zijn, het spannend is met als doel om elkaar beter te leren kennen of te leren van en met elkaar. Zoals in Deep Democracy een van de uitgangspunten is: je hebt elkaar nodig om betere luisteraars te worden.

In juni 2020 werd Ruud van Tergouw rector-bestuurder van het Rembrandt College in Veenendaal. De school zat toen middenin een intensief verbetertraject. Na een jaar hard werken heeft zijn school inmiddels weer het inspectieoordeel voldoende gekregen. Van Tergouw vertelt hoe het nu met de school en met het team gaat.

In het najaar van 2020 kwam een groep bestuurders, vanuit alle hoeken uit het land bij CPS bijeen om zich samen te buigen over het onderwerp Ethisch leiderschap. De groep bestuurders is divers, mannen en vrouwen, uit het primair, speciaal en voortgezet onderwijs, van éénpitters tot grote stichtingen met veel scholen.

Scholen worden uitgedaagd opbrengstgericht te werken, resultaten tellen immers. Resultaten zijn echter meer dan alleen cijfers: het gaat om kwalificeren, socialiseren en persoonsvorming.

Wat een foute titel! Een docent weet echt wel wat hij/zij wil en te doen heeft!  Na de zomervakantie gaat iedereen, leerling, docent en leidinggevende vol goede moed aan de slag, maar hoe effectief is dat? Zo tegen de herfstvakantie is de dagelijkse gang der dingen een feit en lukt het soms nauwelijks meer de focus op stimulerend lesgeven of ander voorgenomen ontwikkeling vast te houden. Leerlingen lijken wat in te dutten, of alleen voor hun toets resultaten te willen werken.

Het vernieuwde toezichtkader van de Onderwijsinspectie daagt scholen uit om eigen ambities na te streven. Tegelijkertijd dient de basiskwaliteit op orde te zijn. Die focus op beide aspecten kan als een spagaat voelen. Hoe ga je hier als schoolleider mee om? Drie stappen om te komen tot een sterke, maar ook ambitieuze school.

Een pas gestarte teamleider vergeleek zich met een koekje. Nou ja, eigenlijk met de laag tussen twee koekjes. U kent ze wel, zo'n Choco Prince. Was dat nou een goede vergelijking? In ieder geval weten we van middenmanagers dat ze in het midden zitten. Met één been (en soms nog meer dan dat) staan ze voor de klas en met het andere in de schoolleiding. Manusje van alles, regelaar, kop van jut, primus inter parus, … choco prince.